Odpowiedzialnie na szlaku
Górski savoir-vivre
Pozdrawiamy się na szlaku, ustępujemy idącym pod górę i szanujemy ciszę w schroniskach.
„Dzień dobry” na szlaku
W górach pozdrawiamy mijanych turystów, także nieznajomych. Zwyczajowo pierwszy mówi „dzień dobry” idący pod górę schodzącemu i młodszy starszemu – ale, jak wszędzie, pierwszeństwo ma lepiej wychowany. Młodszym wystarczy „cześć”. Warto pozdrowić też ratowników GOPR, strażników parku i leśników.
Kto ustępuje drogi
Na wąskiej ścieżce schodzący przepuszczają tych, którzy idą pod górę – podejście kosztuje więcej wysiłku, a zatrzymanie się wybija z rytmu. Grupa ustawia się po jednej stronie ścieżki, zamiast rozpraszać się po zboczu.
Cisza
Nie hałasuj i nie puszczaj muzyki z głośnika. Hałas płoszy zwierzęta i może zagłuszyć czyjeś wołanie o pomoc. Kto chce słuchać muzyki, niech weźmie słuchawki – i zostawi jedno ucho wolne.
Nie zostawiaj nikogo bez pomocy
Nie zostawiaj towarzysza, któremu zabrakło sił albo który uległ wypadkowi. To samo dotyczy spotkanej na szlaku osoby zagubionej lub osłabionej. Jak wezwać pomoc, opisujemy na stronie Bezpieczeństwo w górach.
W schronisku
Schronisko to nie hotel ani pub. W schroniskach obowiązuje cisza nocna – zwykle od 22.00 do 6.00 (tak jest na przykład na Markowych Szczawinach) – i w tym czasie muzyka nie może przeszkadzać innym. Po sobie sprzątamy, także w jadalni, suszarni i kuchni turystycznej, a wychodząc żegnamy gospodarzy.
Jak czytać znaki szlaków
Szlaki PTTK oznacza się prostokątem z dwoma białymi paskami – na górze i na dole – i paskiem w kolorze szlaku pośrodku. Kolor nie oznacza trudności. Mówi o tym, jaką rolę szlak pełni w sieci:
- Czerwony – szlak główny, bogaty pod względem widokowym – jak Główny Szlak Beskidzki
- Niebieski – szlak dalekobieżny
- Zielony – stosunkowo krótki, najkrótszą drogą do ważnych miejsc w okolicy
- Żółty – krótki szlak łącznikowy albo dojściowy
- Czarny – również krótki, dojściowy
Źródła
Aktualizacja: .